1995 yılında önce Araştırma Merkezi, ardından Çini-Seramik İşletmesi kuruldu. 16. yüzyılda en parlak dönemini yaşayan ancak 17. yüzyıldan sonra arkasında yazılı hiçbir belge bırakmadan yok olan İznik Çinisi’nin bisküvi, boya ve proses gibi teknik ve estetik nitelikleri ortaya çıkarılarak, geleneksel metotlarla yeniden üretilmesine başlandı.   

1990’lı yıllardan günümüze uzanan süreçte, İznik Vakfı’nın kurumsal kimliğinin şekillenmesinde pek çok sanatsal gelişme önemli rol oynadı. Bu gelişmeler arasında; 1999 yılında Türk Ekonomi Bankası (TEB)’nın desteğiyle, Paris Üniversitesi profesörlerinden Ahmet Gülgönen’in küratörlüğünde, UNESCO Genel Merkezi’nde düzenlenen İznik Çinisi sergisi öne çıkmaktadır. 2005 yılında, 16 sanatçının tasarımlarının İznik Vakfı çinilerine aktarıldığı ve Nevzat Sayın küratörlüğünde Ayasofya’da gerçekleştirilen “Çiniiçin” sergisi de bu sürecin önemli adımlarından biridir.

2009 yılında, Kudüs Vakfı’nın davetiyle Kubbetü’s Sahre’nin yanında yer alan Kubbetü’s Silsile’nin çinilerinin restorasyonu gerçekleştirildi. 2011 yılında ise İznik Vakfı, Avrupa Konseyi tarafından sertifikalandırılmış bir kültür rotası olan “Avrupa Seramik Rotası”na davet edilerek kurucu üyeler arasında yer aldı. Ayrıca 2020 yılında Bayburt’taki Çinimaçin Kalesi çinilerinin restorasyonu da Vakfın önemli çalışmalarından biri olarak öne çıkmaktadır.

İznik Vakfı kurucu başkanı Prof. Dr. Işıl Akbaygil

Sınırların Ötesinde: İznik Vakfı’nın Uluslararası Projeleri

16'ncı yüzyıl özgünlüğüyle ve tamamen el işçiliği ile üretilen İznik çinileri bugün, klasik motifleri hem geleneksel sanat anlayışıyla, hem de çağdaş tasarım diliyle yorumlayarak ve 21'inci yüzyıl teknolojisiyle harmanlayarak İznik Çini sanatına yeni değerler kazandırıyor. Vakıf, dünyanın farklı yerlerinde yaptığı 100’den fazla anıt eserle İznik çinisinin kadim renk ve desenlerini, içeriğindeki kuvarsla şifalı ruhunu insanlığın başucunda tutmaya devam ediyor.


İznik Vakfı'nın uluslararası projeleri, 2026. Daha fazlası için: https://iznik.com/tr